همراه و همراز

یعقوب مهر نهاد

fara — Wed, 06 Aug 2008 15:56:18 GMT

"اما من يعقوب مهرنهاد متولد سال ۵۸ شمسی و ساکن ديار مردان و زنان خونگرم و صبور و نوع دوست بلوچستان می باشم و به روز نمودن وبلاگ نيز به دليل مشغله های فراوان در انجمن جوانان صدای عدالت که سازمانی مردمی و غيرحکومتی و برای خدمت به همنوعان و جامعه بشری می باشد..."
اين صدای جوانی وبلاگ نويس بود که در سحرگاه چهاردهم مرداد ماه ۱۳۸۷ در زندان مرکزی زاهدان اعدام گرديد و يگانه جرم او ابراز انديشه و تلاش در جهت حقوق اوليه مردم محروم بلوچ بود.
اولین پستش در وبلاگ :

به نام آن خالقی که انسانها را آزاد آفرید

هرچند که مشغله ها بسیارند وفرصت آنکه بتوانم به صورت مستمر دغدغه ها و تراوشات ذهنی ام را در وبلاگی مستقل منتشر نمایم ممکن است برایم خیلی مقدور نباشد اما در مدت چند سال فعالیت در سازمانهای غیرحکومتی وتشکلهای مردمی آموخته وتجربه نموده ام که هرشخصی نیاز به درد دل وسخن گفتن دارد و چه خوب است تا آدم حرفها وگفته هایش را با یک دنیا آدم وهمنوع خود بزند . یک دنیا آدمی که فارغ از هرگونه مرده باد وزنده باد و بدور از هرگونه تعصب زبان وقومیت ومذهب وسرزمین می توانی با آنها سخن بگوئی اما هرگز اصالت خود را از یاد نبری واما هرگز فکر نکنی که به تو می گویند شهروند درجه دو ویا شاید هم شهروند درجه سه. اما در مورد خودم اگر بخواهم یک سطر توضیح بدهم اینگونه باید بگویم که: از خطه کویری بلوچستانم وساکن شهر زاهدان و دبیر تشکل غیردولتی به نام انجمن جوانان صدای عدالت و ۲۵ بهار از عمرم را تاکنون سپری نموده ام . اما آمده ام تا به جمع شما وبلاگ نویسان بپیوندم شاید بگوئید که وبلاگ نویسی در کشور ما جرم محسوب می گردد و ممکن است خطراتی را تحمل نمایم اما من می گویم که آنهائی که وبلاگ نویسی را جرم می دانند خودم را هم شهروند درجه دو می پندارند واز لحاظ سیاسی نیز از بسیاری مناصب وموقعیت ها در کشور محروم هستم پس بهتر آن است که حداقا همانگونه آزاد به دنیا آمده ام آزاد نیز از دنیا بدون هرگونه تعلل وسکوت وقید وبند ومماشاتی هم بروم شاید اینگونه بهتر به رستگاری برسم ومهم مشکلات این چند روز زندگی نیست که چگونه می گذرد مهم آن است که خود را به بهاء اندک نفروشیم و بسان آزادمردان زندگی کنیم وخوشحال خواهم شد تا مرا به جمع خود پذیرا باشید .

با تقدیم خالصانه ترین احترامات فایقه

یعقوب مهرنهاد

مقصر کیست

fara — Fri, 25 Jul 2008 13:35:18 GMT

آن چه این روزها چه در افواه عمومی و چه در محافل خاص گفته می شود مقصر جلوه دادن شخص احمدی نژاد می باشد که متاسفانه این تحلیل سلب مسئولیت کردن از جناح محافظه کار و به ویژه اصولگرایان و سران این جبهه همچون باهنر ،توکلی و ... می باشد در حالیکه ایشان مجری تفکراتی است که این مشکلات را بوجود اورده است و اصلاح طلبان باید در تحلیل های خود بیشتر به این نکته توجه کنند. چرا که همان طور که از قراین پیداست جناح محافظه کار به دنبال آلترناتیوی(جایگزینی) برای رییس جمهور فعلی است و این وظیفه اصلاح طلبان است که به عامه ی مردم این آگاهی را بدهند که با عوض شدن فرد در حالی که دارای همان تفکرات است چیزی عوض نخواهد شد و این نابسامانی های موجود هم ریشه در تفکرات احمدی نژادی که آن هم برگرفته از عقاید مصباح می باشد دارد فرقی نخواهد کرد در پشت این تفکرات نادرست رییس جمهور فعلی باشد یا شخص دیگری و جایگزینی آن توسط جناح راست با یک محافظه کار دیگر فقط راه فراری است برای از دست ندادن قوه مجریه و شکست در انتخابات توسط محافظه کاران

آقای رییس جمهور

fara — Thu, 26 Jun 2008 14:04:18 GMT

سلام آقای پرزیدنت سه سال از چهار سالتان هم گذشت سه سال سخت هم برای شما و سخت تر برای مردم ایران ، برای شما که شب و روز نداشتید و یک لحظه آرام و قرار ، ولی آیا فرصت آن را داشته ای که با آن همه سخت کوشی و تلاشتان که در راستای به اجرا در آوردن میثاق نامه تان داشته اید به این فکر کنید که در این مدت چه نصیب مردم کرده اید نه تنها نفت را بر سر سفره هایشان نیاورده اید که حتی با فروش بالای 140 دلار نفت باید بنزین خود را جیره بندی تهیه کنند و بیش از 4 - 5 ساعت یک راننده تاکسی در پمپ های گاز بگذرد هر چه قیمت نفت بالاتر می رود فشار بر این مردم بیشتر می شود گویی آن ها خریدار نفت هستند نه فروشنده آن . کمی بیندیشید گاز در زمستان به آن فضاحت و حالا در تابستان نوبت جیره بندی برق و آب شده تا در گرمای وحشتناک رمقی برای مردم باقی نگذارد گویا کم کم باید نفس را ، هوا را، زنده بودن را ( زندگی مان دیریست جیره بندی شده) را جیره بندی کنید .

جناب رئیس جمهور گناه گرانی را به گردن منتقدین و تورم جهانی نیندازید چرا که در میان رسانه های عمومی کشور رسانه ی منتقدی باقی نگذاشته اید و رسانه های موجود هم سعی در پوشاندن بی درایتی های مجموعه ی شما را دارند تورم جهانی هم برای شما که در هاله ای از نور قرار گرفته اید و دولت تان دولت امام زمان است مشکلی نیست نه این که داعیه ی مدیریت جهان را دارید تورم جهانی را هم مدیریت کنید تا دیگر ملت های جهان را هم مانند ملت ایران به بهره ای برسانید .

می دانید آقای رئیس جمهور مشکل نه منتقدین و نه تورم جهانی است مشکل ما نمایندگان وکیل الدوله ای است که نه تنها طرح عدم کفایت سیاسی ، اقتصادی فرهنگی شما را به صحن مجلس نبرد که در خیلی از ین بی کفایتی ها با خودشما سهیم بود .و آقای رئیس جمهور مشکل خود شمایید که نفهمیده اید لیاقت نمایندگی این ملت بزرگوار را ندارید.

میراث فرهنگی

fara — Mon, 26 May 2008 22:42:18 GMT

در عهد ساسانیان سه آتش يا آتشكده بزرگ در ایران وجود داشته‌است و در روايت‌ها، اصل اين سه آتشكده را از سه آتش مهم اساطيري دين زرتشت دانسته‌اند: آذر فرنبغ، آذرگشنسب و آذر بر‌زين‌مهر.

هر يك از اين سه آتش را متعلق به يكي از طبقات جامعه مي‌دانسته‌اند: آذر فرنبغ آتش موبدان، آذر گشنسب آتش ارتشتاران و آذر بر‌زين‌مهر آتش كشاورزان بوده است. که محل این آتشکده در غرب سبزوار و در ارتفاعات کوه های ریوند می باشد که بر اثر بی مهری مسئولان و نوع نگاه آنان بسیار مظلوم واقع شده است و شاید اگر حضور کاووشگران لهستانی در کنار یک تیم ایرانی که کار بسیار اندکی را در سال گذشته انجام دادند نبود در آینده ی نزدیک چیزی از این میراث کهن به جا نمی ماند. خدا کند فعالیت آن ها ادامه یابد! ( این عکس رو هم زمستان گذشته گرفتم خوب شده یا نه؟)

fara — Sun, 04 May 2008 14:27:18 GMT

شايدآخرين بار كه جدي نوشتم درباره ي هفته ي معلم بود و از آن پس حدود يك سال مي گذرد سالي كه هر چه كردم توان نوشتن را در خود نديدم نه آن كه از سياست زده شوم نه آن كه بترسم و يا آن كه دردم درد ديگرن نباشد ولي گاهي فضاي مسموم چنان بر ما آدم ها اثر ميگذاردكه اگر ما را مسموم نكند و از پا در نياورد مي تواند ما را به سمت خاموشي سوق دهد درين يكسال نه تنها من كه با نگاهي به تارنماي دوستانم مي بينم كه آنها هم به اين سمت كشيد شده اند .مسعود ، باران ، محدثه ، ابوالفضل ،وحيد ديگر نمي نويسند . داوود هم مانند گذشته نيست اين را از وبلاگش مي توان فهميد وامید هم يكي از قديمي ترين دوستان اين دنياي بي رحم مجازي خيلي كمتر به روز مي شود گر چه جنس دغدغه هايش نبايد مثل ما باشد و رنگ آسمانش با ما متفاوت است و ديگران ...

فضاي سخت سنگين و مسمومي كه گاهي غير قابل تنفس است ، كمترين مخالفتي تحمل نمي شود روزنامه ها چار خودسانسوري عجيبي شده اند كه كمتر از مرگ براي آن ها نيست در سفره ها ناني نمانده كه بخواهد بوي نفت بدهد يا ندهد ، از سنديكا ها و صنف هاي مستقل اثري نيست كوچكترين حركتي حتي اگر صنفي باشد را بر نمي تابند ودر خارج از كشور هم كه تصويري ازايران نشان داده مي شود كه با خشونت ، اعدام و شلاق و رنگ سياه همراه است و ما ملتي كه كورش بزرگ آن نماد صلح و دوستي است و سعدي شاعر بزرگ آن نداي هم نوع دوستي سر داده ، شده ايم سمبل خشونت و تروريسم .

نمي دانم اين در تا به كي مي خواهد بر همين پاشنه بچرخد ، چه بايد كرد ؟ يادمان باشد كوتاهي را به گردن ديگران نيندازيم اين ها تمام برآيند تصميمات و كنش و واكنش ها ي خود ماست .

هنوز دير نشده گر چه " چه زود دير ميشود گاهي "

انتخابات

fara — Fri, 07 Mar 2008 16:31:09 GMT

شركت مي كنيم اما ليست نمي دهيم بدون شك اين تناقضي است كه در گفتار اصلاح طلبان امروز ديده مي شود حوزه انتخابي اينجانب نيز يك حوزه غير رقابتي است كه با مجموعه اصلاح طلبان شهرستان نتوانستيم كانديدايي را معرفي كنيم كه كاملا به اردوگاه اصلاح طلبان تعلق داشته باشد ولي نتوانستم براي خودم تحليل كنم كه چگونه مي شود بدون كانديدا شركت كرد (مگر دادن راي سفيد) به هر حال اين نشان از ترس اصلاح طلبان دارند كه ازبه كار بردن لفظ تحريم و عواقب آن ابا دارند كه مبادا اين وا‍‍ژه سدي شود براي آن ها كه در آينده بازگشت آن ها را به قدرت با مشكل مواجه كند.

fara — Sun, 13 Jan 2008 19:14:30 GMT

و زمانیکه ..
آعاز را هنگامی
و
پایان را انجامی
نیست
در ابتدای سکوت
عشق فریاد میرند
وروحی دیگر
از آمیزش
روح من و تو
با هزاران درد
متولد می شود
راستی
تولدش مبارک باد یادمان نرود!

و چه زود دیر می شود گاهی

امروز

fara — Sun, 22 Jul 2007 15:21:14 GMT

معلم

fara — Sun, 06 May 2007 09:00:18 GMT

۱۲ اردیبهشت گذشت روز و هفته ای که عده ای به نام تبریک باب سخن گشودندتا معلم را که پیام آور مهر و محبت است تهدید کنند بسیار کسان که نه جنسشان از جنس علم و ادب بود و نه سنخیتی با فرهنگ داشتند در جواب اعتراضات حق جویانه ی او او را زیاده خواه دانستند و عده ای او را وابسته به اجانب خواند تا خاموشش کنند ( اجانبی که رئیس جمهور عدالت گو از افتخاراتش در آغوش کشیدن آنان و گرفتن عکس یادگاری با آن هاست) و چون خاموش نشد و تهدید و ارعاب شان کارگر نیفتاد او را به بند کشیدند تا دیگر در مملکت اسلامی خواهان عدالت نباشد و به دنبال شان و منزلت زیر سئوال رفته اش نگردد او باید غرق و گرفتار زندگی قسطی شده اش باشد تا فرصت اندیشیدن به هیچ چیز را پیدا نکند ولی نه او خسته نمی شود و از پای نمی نشینداو درد خود را فریاد می زند که درد او درد جامعه است و او خواهان التیامش.

سی سال حماقت

fara — Tue, 03 Apr 2007 11:28:18 GMT

امروز نشسته ام در سايهُ ديواري گلي كه متزلزل است همچون خودم، و فرو خواهد ريخت حتي به تلنگري ، و مي انديشم بر گذشته هاي رفته من زمزمه ميكردم سي سال شعر جفنگ ايمان را و مي خواندم جماعتي را نا بخردانه كه موًمن تر بودن از من به حقيقت هستي با كفرشان اگر حقيقتي باشد آنان همخوابه ميشدند با خواهران خويش بي اندكي هراس از فرجام و مي سرودند مگر نه اين است كه انسان تخم حرامي ست از پشت آدم و حوا و مگر نه چنين بوده كه خواهر قابيل به هابيل كابين گشت و قابيل شوي خواهر هابيل و مگر نبوده اند دختران حوا خواهر همسران خويش آنان پاي ميكوبيدند به سر مستي از جام هاي لبالب خود و مي سرودند به تمسخر ترانه بودن يا نبودن را و فرياد بر مي آوردند ما مي نوشيم پس هستيم مسئله اين است. من، هماره ، به سخره مي گرفتم آنان را به مدهوش بودن و خود به خواب اندر بودم عميق و دهشتناك و من خواب بودم سي سال و اكنون نيز نشسته ام غمگين.... اندوهِ زمانِ از دست رفته را . (احمد لواسانی)